Şöyle düşünün. İstanbul'daki bir alışverişçi sattığınız ürün için Google'da arama yapıyor. Türkçe blog yazınız iyi sıralanıyor. Tıklıyor. Okuyor. Satın almaya karar veriyor. Öde'ye basıyor — ve karşısına çıkan ödeme sayfası İngilizce.
CSA Research'e göre online alışverişçilerin %76'sı kendi ana dillerinde alışveriş yapmayı tercih ediyor, %40'ı ise kendi dilinde olmayan bir siteden asla alışveriş yapmıyor. Baymard'ın checkout araştırması, dil uyuşmazlığına bağlı sepet terkini ortalama %18 olarak gösteriyor — İngilizce yetkinliğinin düşük olduğu pazarlarda çok daha yüksek.
Genelde suçlu blog değil. Pazarlama ile checkout arasındaki geçiş. İçerik ekibiniz landing sayfalarını çevirdi ama ödeme yüzeyi — kredi kartının gerçekten girildiği sayfa — tek dilde kaldı. Arama motoruna göre siteniz çok dilli. Müşteriye göre, cüzdanını çıkardığı an, onun dilini konuşmayı bıraktınız.
Bunu manuel düzeltmek; her sayfada hreflang kurmak, checkout akışının ziyaretçinin dilini tespit etmesini sağlamak, her etiketi ve hata mesajını sattığınız her pazara çevirmek ve ürün geliştikçe hepsini senkronize tutmak demek. Çoğu küçük ekip ya hiç yapmıyor ya da bir kere yapıp bırakıyor.
Baynoy bunu sizin için hallediyor. Hostladığımız her checkout — ödeme linkleri, faturalar, abonelikler, gömülü widget'lar — otomatik olarak ziyaretçinin dilinde açılıyor. 12 dille kutudan çıkıyoruz: İngilizce, Türkçe, Rusça, Almanca, Fransızca, İspanyolca, Portekizce, İtalyanca, Korece, Japonca, Çince, Arapça. Müşterinin tarayıcı dili doğrusunu seçiyor, blogunuzun hreflang etiketleri doğru URL'ye yönlendiriyor ve merchant'ın bunu düşünmesine gerek kalmıyor.
Pratik sonuç şu: Türk alışverişçi yolculuğu Türkçe bitiriyor, Arap alışverişçi Arapça, ve uluslararası trafiğinizden conversion oranınız ana pazardaki oranınızla aynı görünüyor. En kötü anda — tam ödeme yapacakları anda — müşterileri sessizce kaybetmeyi bıraktınız.